Dienstverlening


Methodieken

Hieronder zullen we de gebruikte methodieken uitleggen. Vooraf moet worden gezegd dat de methodieken vrij worden gebruikt en afhankelijk van de zorg en het kind gekeken wordt welke methode werkt of welke combinatie van methodieken werken. Elk kind is anders en heeft een andere benadering nodig. Dit doen we dan ook in goed overleg met onze hoofd behandelaar Luc Mol, ouders en/of voogden. Het kan ook zo zijn dat er na een tijd blijkt dat een andere aanpak beter zal werken en dat zijn we vrij om daar in te schakelen.

Hieronder volgen een aantal methodieken die ten grondslag liggen aan ons werken en terug komen in het schrijven van een Mijn Plan.

EIM : Eigen Initiatief Model

Dit model richt zich op de versterking van de vaardigheden van mensen met een verstandelijke beperking om op alle mogelijke levensgebieden meer zelf verantwoordelijkheid te kunnen dragen. Het model is er opgericht om het denkniveau van iemand op een praktische wijze te ontwikkelen. Wanneer iemand beter nadenkt over dat wat zij/hij doet, ontwikkelt zich ook een groter vermogen tot handelen en daarmee weer worden de algehele ontwikkelingskansen van mensen met een verstandelijke beperking vergroot.

We geven de kinderen een ‘’probeerruimte’’ om meer ruimte te geven aan wat het kind zelf al kan denken en kan doen. We doen een beroep op het zelfoplossingsvermogen van het kind. Wij vinden dit erg belangrijk dat het kind de vrijheid krijgt om te proberen en zich zelf te ontwikkelen. Het gaat in deze methode niet zo zeer zelf de taak uit te voeren, maar bedenken wat er voor nodig is om het uit te kunnen voeren. We proberen de kinderen daar bewust van te maken en helpen om het ook daadwerkelijk uit te voeren. Daarmee proberen we ze succesbeleving te laten voelen en dat stimuleert de ontwikkeling.

Oplossingsgericht werken

Binnen ons gezinshuis kijken wij altijd naar de mogelijkheden van het kind, en niet naar de onmogelijkheden. Kijken wat de kinderen kunnen en niet naar wat ze niet kunnen. We geven de kinderen daarom ook de vrijheid om dingen te proberen en dingen te ondervinden. Dit kan resulteren in vallen en weer opstaan. Dat maakt het kind sterk en bewust van zijn of haar handelen.

Differentitatie en FASEtherapie

Differentiatie & Fasetherapie zijn twee therapievormen voor kinderen en jongeren met gehechtheidsproblemen. De behandeling wordt uitgevoerd met de ouders, opvoeder of vaste verzorger (b.v. groepsleider). Bij differentiatietherapie wordt een kind of jongere gestimuleerd allerlei details te gaan voelen. Zacht, warm, koud, zout, zoet enzovoort. Bij hechtingsproblemen is contact met deze waarnemingen vaak afgestompt, omdat het ook pijnlijke dingen naar boven kan laten komen of niet voldoende ontwikkeld zijn. In de thuissituatie wordt in deze periode aandacht besteed aan een stabiele omgeving en het inperken van eventuele gedragsproblemen.

Na de Differentiatietherapie kan worden gestart met Fasetherapie. Met kinderen en jongeren wordt per levensfase (baby, peuter, kleuter, basisschool) uitgezocht wat je nodig hebt en welke vorm van nabijheid hier bij kan passen. Wij gaan dan met de kinderen met binnen omschreven huiswerkopdrachten die de therapeut geeft situaties na spelen. Op speelse wijze gaan we bijvoorbeeld per dag tien minuten werken aan een sfeer van “samen zijn”. Vaak passen we het in gebruiken die al bestaan, maar die nu een extra accent krijgen. Door de structuur van de therapie is het voor zowel kinderen als ouders veilig uit te voeren.

Geef me de 5

De methode van Colette de Bruin wandelt tussen deze bovenstaande methodes door. We merken vaak dat de kinderen niet precies goed kunnen omschrijven wat ze voelen of wat ze bedoelen en dat zorgt voor paniek, stress en woede. Met de “geef me de vijf” methode proberen we via Wie, Wat, Wanneer, Hoe en Waar vragen, de kinderen meer houvast en duidelijkheid te geven. De kinderen kunnen zo sneller de samenhang zien met wat ze willen en wat ze bedoelen. Dit zorgt voor rust en begrip.